Welkom!

december 9, 2010 Plaats een reactie

Op de website van de Amstelveense baanwielrenner Yorick Bos.  Al 12 jaar doe ik aan wielrennen, waarvan 10 jaar ook baanwielrennen. Op deze website kunt u mijn verrichtingen op het gebied van wielrennen volgen. Neem snel een kijkje en schrijf wellicht wat in m`n gastenboek, en kom ook geregeld terug!

Klik hier om contact op te nemen

Advertenties

GoudinRio

december 26, 2012 Plaats een reactie

Vanaf heden zal deze website niet meer worden bijgewerkt. Voor nieuws omtrent Yorick kijk op:

http://www.GoudinRio.nl

WK Baan Los Angeles

april 9, 2012 Plaats een reactie

Op woensdag 1 februari werkten we onze eerste baantraining af in Apeldoorn. Na een mooi persoonlijk record op de 750 meter staande start te hebben gereden waren Richard en ik erg tevreden. Hierna restte ons het inpakken van de fietsen en mijn reis huiswaarts om de koffer in te pakken voor vertrek naar Los Angeles.

Donderdag 2 februari vond de heenreis plaats naar Los Angeles. Na een vlucht van bijna elf uur kwamen we twee uur later wegens het 9 uur tijdsverschil aan in Los Angeles. Het weer was meteen fantastisch. In de dagen daarna werd het alleen maar warmer en warmer met temperaturen oplopend van 25 tot bijna 30 graden. Van alle dagen dat we daar waren, waren er mee twee bewolkte en iets frissere dagen van ongeveer 20 graden.

De dagen in aanloop richting de wedstrijden stonden in het teken van het verwerken van de jetlag en het acclimatiseren. Dit betekende rustige trainingen afwerken op de baan, op de weg en in het krachthonk, en op z`n tijd natuurlijk wat zon aan het zwembad meepikken.

Op onze meest rustige dag, zondag, was er ook nog tijd voor wat gezelligheid na de krachttraining. Op deze warmste dag in L.A. (30 graden) brachten we een bezoek aan Hollywood, waar we op de foto gingen met de bekende Hollywood letters en maakten we een wandeling op de Walk of Fame in Hollywood Boulevard. Hierna brachten we ook nog een bezoek aan de Stanta Monica pier. Heel erg mooi om allemaal te zien.

Na deze mooie dag waren er nog enkele dagen over waarop we rustig aan toeleefden naar onze wedstrijden. Op vrijdag was onze eerste wedstrijd van het WK. Mijn allereerste WK. Het onderdeel dat verreden werd was de kilometer.

Richard en ik hadden een bloedsnelle opening. We waren ruim sneller dan alle andere deelnemers over 125 meter. Na 250 meter lagen we nog steeds 4e achter het latere podium. Hierna verloren we echter steeds meer terrein op de topkoppels en kwamen we uiteindelijk uit op een 11e plek in een tijd van 1.07,19. De winnaar, Craig Maclean en Anthony Kappes reden 4 seconden sneller. Toch wel een teleurstellende prestatie. Ondanks onze bliksemstart kwamen we qua topsnelheid toch wat te kort.

Na een rustig dagje op zaterdag stond de zondag in het teken van het sprinttoernooi. Top 8 betekende plaatsing in het sprinttoernooi en een NOC*NSF status, top 6 betekende plaatsing voor de Spelen.

Ook dit keer kwam het er niet helemaal uit. Met een tijd van 11,070 wisten we op dat moment de 2e tijd neer te zetten achter de Italianen met Roberto Chiappa als piloot. We zagen tot onze verbazing steeds meer tandems zich stukbijten op onze tijd, en we begonnen er steeds meer vertrouwen in te krijgen. We wisten dat de laatste 4 koppels zeker sneller gingen zijn. Op het gegeven moment stonden we 4e toen de Amerikanen de baan in gingen. Met een ongelofelijke tijd van 11,057 waren ze slechts 13 duizendste sneller. Dit betekende geen sprinttoernooi en geen verdere voortzetting van het traject richting Londen. De laatste 4 koppels waren inderdaad sneller waardoor we op een 9e plek eindigde.

Het was natuurlijk ontzettend balen. Toen duidelijk werd dat het er voor ons opzat ben ik naar buiten gerend en een stuk om de baan heen gesprint om af te koelen. Klote.

Maar dat is sport. Wij verloren op 14 duizendste, de Amerikanen hadden net het geluk met zich mee. Volgende keer beter. Het was een mooi traject. We hebben ons altijd 110% gegeven en ik ben trots op onze prestaties ondanks het uitblijven van succes.

De volgende dag keerden we huiswaarts. Richard ging op zoek naar een nieuwe tandem piloot voor de weg en ik ging opzoek naar een nieuwe tandemstoker voor de op de baan. En dat is inmiddels al gelukt. En daar ben ik erg blij mee! Meer daarover zal zeker volgen!

Een nieuw avontuur

januari 20, 2012 Plaats een reactie

Het is al een tijd geleden dat mijn website voor het laatst is geüpdate. Maar het was dan ook een leuk bericht: Nederlands Kampioen Tandem!

En het is diezelfde tandem dat voor mij nieuwe deuren heeft geopend. Tijdens het vorige seizoen had ik al een paar keer op een tandem gefietst. Vaak omdat Patrick niet kon vanwege andere verplichtingen en ik met zijn stoker Rinne Oost plaats nam op de tandem.

En na die titel wist ik ook wat ik graag wilde. Wedstrijden rijden op de tandem en weer deelnemen aan mooie en grote wedstrijden samen met tandemrijder Richard Bonhof. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.

In aanloop naar het NK op de weg en ruime tijd daarna was ik maar heel weinig te vinden op de fiets. Vanwege mijn rugproblemen was het vaak onmogelijk om de fiets op te stappen. Deed ik dat wel, keerde ik vaak al na enkele minuten terug omdat de pijn te erg was.

Daarom heb ik eerst flink de tijd genomen om te werken aan mijn lichaam. Een goede basis leggen om minder kwetsbaar te worden voor blessures. Dit heb ik gedaan door middel van een populair Amerikaans fitness programma P90X. Met dit fitness programma werk je aan je algemene ontwikkeling en aan je zwakke punten.

Na enkele weken dit 90-daags programma te hebben gevolgd voelde ik mij weer fit genoeg om met mijn wielertrainingen te beginnen. Echter ging dit al snel mis en moest ik weer even stoppen. Al met al heb ik een kleine 3 maanden geen serieuze trainingen kunnen doen.

Na slechts weer een paar keer op de fiets te hebben gezeten nam ik begin oktober deel aan de GP Sprint in Alkmaar. Ondanks dat ik veel snelheid, kracht en wedstrijdritme miste, wist ik mij toch mooi naar een 4e plek te knokken.

Vlak na deze wedstrijd begonnen de gezamenlijke selectie trainingen van het Paralympisch team (tandem wielrennen is een Paralympische sport)weer. Van twee trainingen per week, ging ik weer naar 3, 4 en al snel weer naar 5 trainingsdagen. Vanwege de slechte zomer was ik elke keer bek af en had ik die 2 dagen rust ook wel echt nodig. Ook kon ik gewoon nog niet meer aan met mijn rug. M`n rug heeft gewoon tijd nodig om goed te herstellen na arbeid.

Nadat ik begin november klaar was met P90X kon ik mij echt weer volledig op het fietsen richten. De trainingen werden steeds specifieker en ik merkte dat het fietsen stukje bij beetje weer beter ging. Nog steeds moest ik erg oppassen, waren er af en toe tegenslagen, maar over het algemeen ging het steeds beter.

Eind december stond dan het NK op het programma. Ik nam deel aan de keirin, tandem omnium en de sprint. Helaas werd ik enkele dagen voor het NK flink verkouden (dit is al 2e keer op rij met het NK) en was ik helemaal niks meer waard. Toch wist ik mij in de keirin naar een 4e plek te knokken, waar ik erg tevreden mee mag zijn. Na wat getwijfel nam ik toch deel aan de tandem wedstrijden, waar een 3e plek het hoogst haalbare was. De sprint, een dag na de tandem, liet ik schieten. Deels omdat ik echt niet vooruit kwam, maar ook met het oog op een week later.

Image

Een week later stond de Revolution 35 op het programma. Eerder deed ik al mee aan Revolution 13 in 2006. Tijdens deze editie waren er tandem wedstrijden georganiseerd. Op het programma stond een 250 meter, 3 sprint ritten en een teamsprint. Deelnemers waren 2 Britse tandems en de twee Nederlandse tandems.

Op de 250 meter wisten een tijd van 13.89 seconden te halen. Dat was een verbetering van ons persoonlijk record met ruim een halve seconde. In de sprint ritten lieten de andere tandems zien waarom zij terecht afgelopen WK op het podium stonden en kwamen wij er nog niet echt aan te pas. Tot slot stond de teamsprint op het programma over twee ronden. Richard en ik deden de opening, Patrick en Rinne deden de twee ronden. Met een opening van 19.97 seconden waren we slechts de 5e tandem ooit die onder de 20 seconden hebben geopend.De teamsprint is hier te bekijken.

Op dit filmpje is onze 250 meter te zien. Halverwege de ronde is nog te zien hoe we moeite hebben de fiets onder controle te houden. Hier is dus nog veel op te winnen! Iedereen kan zo op een tandem wegfietsen, maar om echt op elkaar ingespeeld te raken vergt enige oefening.

Door het goede presteren kregen we een week later het verlossende woord. We mogen naar het WK!

En dat is waar we momenteel nog hard voor aan het trainen zijn. Komende zondag rijd ik weer is solo op de baanfiets tijdens de GP Jan Derksen en maandag avond zijn we met de tandem te zien tijdens de Superpopulaire in Apeldoorn. Wil je ons in actie zien, mis dit dan niet!

Het WK is volgende maand in Los Angeles. 2 februari vliegen wij er heen. Op vrijdag 10 februari rijden wij de kilometer, twee dagen later de sprint. Maandag vliegen we weer huiswaarts om een dag later aan te komen. Een mooi nieuw avontuur!

Nederlands Kampioen Tandem!

juli 11, 2011 Plaats een reactie

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: mijn eerste kampioenstrui! Hoewel niet mijn eerste titel, wel de eerste trui. Tijdens het NCK Baan enkele jaren geleden was het enige wat je kreeg een lintje…

Samen met mijn broer Patrick wist ik de overwinning te behalen op het Nederlands Kampioenschap Tandem.

Wegens het vele blessure leed (zie bericht hieronder) had ik er alles aan gedaan om te kunnen starten. Een fysio bezoek nog de ochtend van de wedstrijd die m`n rug, m`n knie en kuit in tapte. Hierdoor hing ik letterlijk in elkaar door een paar stukjes tape…

In Venhuizen stonden zaterdag 10 koppels aan de start. Direct vanuit de start was het het koppel Stelleman – Raadtgever dat ten aanval trok. Na een ronde werd de achtervolging ingezet, waarna al snel veel koppels moesten afhaken. In de achtervolging bleven alleen de tandems Bos – Bos, Lute – Burger, Demas – Klomp en Oost- Fransen over. Na nog een versnelling moest ook het koppel Demas – Klomp een paar ronden later afhaken.

Met een maximale voorsprong van 20 seconden werd het koppel dat al vroeg ten aanval trok na een paar ronden weer ingehaald. Vervolgens bleven zij in het laatste wiel haken terwijl de andere drie koppels gezamelijk het kopwerp voor rekening nam.

Vervolgens was het weer het vroege aanvallersduo Stelleman – Raadtgever dat na een uur koersen ten aanval trok. Nadat ook deze aanval weer teniet werd gedaan door de andere drie koppels volgende een periode van meerdere aanvallen van onder andere het duo Oost- Fransen.

Tijdens een van deze aanvallen ging Patrick (en ik moet natuurlijk direct volgen) er achteraan en reed het gat dicht. Toen we in het wiel zaten gingen we erop en erover. Dat we het goede moment kozen bleek wel.

Al snel liepen we uit naar een seconden of twintig. Een ronde later (een ronde was 5,4 kilometer) was hier nog ongeveer 10 seconden van over. Maar hoe langer we in de aanval waren hoe meer we er in gingen geloven. Op een stuk wind mee werd er een verzet gedraaid van 55×12 waarna we ‘cruise speed’ konden bereiken. Dit deed de andere koppels pijn en in de achtergrond konden we zien dat het koppel Oost- Fransen solo de sprong naar ons wou maken. Toen zij echter weer terugvielen  naar de andere drie tandems liepen we al snel uit naar 40 seconden.

We bleven vol door gaan. Ik kroop helemaal achter Patrick op zo min mogelijk wind te vangen. En toen ging het snel, al gauw liep de voorsprong boven de minuut op terwijl we nog 2 ronden hadden te rijden. In deze ronde gaven we nog meer gas en haalden alles eruit wat erin zat. Toen we in de laatste ronden een voorsprong hadden van bijna 90 seconden kwam de jury naast ons rijden met de vraag om het rustiger aan te doen. We stonden op het punt om een groep achterblijvers in te halen en de organisatie wou ons graag alleen op de foto over de streep zien gaan.

Op dit punt konden we het eigenlijk al een beetje vieren. Uiteraard is er nog wel de angst voor een lekke band maar dit bleef ons bespaard.

Moe maar voldaan kwamen we over de finish als de nieuwe Nederlands Kampioenen. 2 broers die samen de titel winnen!

Direct na de finish kwamen er twee mannen naast ons staan met de mededeling: dopingcontrole… Voor Patrick was dit al de tweede keer in een week. Eerder in de week had hij al een out of competition controle gehad.

Volgend jaar willen we weer deelnemen aan deze competitie, maar dan ieder apart!

Ook de andere wedstrijden van het NK Para Cycling leverde mooie kampioenen op!

Total Body Scan

juli 11, 2011 Plaats een reactie

De laatste update van mijn website dateert alweer van een tijd geleden. Dat was niet zomaar. Veel viel er niet te melden, en wat er wel te melden viel was niet echt positief. Zowel op sportief vlak als blessure leed. Natuurlijk hangt dit nauw samen. Zo liep ik na een paar weken goed trainen onterecht een medaille mis op het NK Omnium en ging ik een week later vlak voor de start van de GP Sprint weer door m`n rug. En zo ging het de hele tijd door. Een paar weken goed trainen zonder al teveel hinder van m`n rug, en dan weer een tijd in de lappenmand. Om nog maar niet te spreken van ontstane knieproblemen (ontsteking in kraakbeen) en de altijd pijnlijke kuit.

Helaas hielpen de behandelingen bij de manueel therapeut altijd maar voor een paar dagen, daarna ging het alweer snel achteruit. Ik was nu op een punt gekomen waarop er echt verandering moest gaan optreden. Ik had al meer dan een jaar trainingsachterstand opgelopen. Van die paar keer per week trainen mag je ook geen wonderen verwachten…

Dit heeft mij doen besluiten om weer een stapje verder te gaan. Via mijn oom werd ik geattendeerd op Rugkliniek Chiropractie Munksgaard in Zaandijk, ofwel www.rugkliniek.nu. Hier kwam ik terecht bij chiropractor Jason Day, Amerikaan en goed bevriend met de chiropractor van onder andere Lance Armstrong en zijn team. Ik zat dus zeker aan het goede adres. Binnen een paar dagen kon ik al terecht, en het was zelfs mogelijk om een dag later alweer terug te komen voor de eerste behandeling en de resultaten.

In Zaandijk heb ik een Total Body Scan ondergaan. Deze scan bestond uit een aantal lichamelijke onderzoeken en foto’s van gewrichten en botten. Ik zal hier de uitslagen met jullie doornemen. Ik heb een aantal scans uitgekozen, er zijn er echter nog veel meer.

Allereerst de uitslagen van de verschillende lichamelijke tests. In de afbeelding rechts wordt kort uitgelegd welke tests ik heb ondergaan en wat de resultaten hiervan. Achter elke test heeft doctor Day een aantal getallen gezet. Optimaal in elke test is een getal van 100. Echter, in elke test zit ik hier ver verwijderd van. Op dit vlak is dus ontzettend veel verbetering te behalen. Klik op de afbeeldingen voor een vergroting.

Onderstaande afbeelding is een van de grafische resultaten van de eerder genoemde tests. Afbeelding linksonder is het verschil te zien in de pijnmeting. Afbeelding midden boven zijn de verschillen in spanning te zien. Een witte kleur is goede spanning en naarmate de kleuren donkerder worden is het slechter. Er zijn helaas veel kleurtjes te zien…

Afbeeldingen midden onder zijn de resultaten van een 5 minuten hartslagscan. We zien dat deze ook heel erg onregelmatig is. Er zitten een aantal pieken en dalen in. Dit duidt niet op wat voor hartproblemen dan ook maar het toont aan dat m`n zenuwstelsel onder grootte stress staat. Vandaar de erg diepe en branderige pijn als ik door m`n rug ben gegaan.

Na deze lichamelijke tests moest ik op een apparaat liggen welke foto’s ging maken. Hieruit werd ook heel veel duidelijk. Op de foto rechts is mijn rug vanaf de achterkant te zien. De penstreep geeft een rechte lijn aan, zoals het dus hoort te zijn. Maar mijn ruggenwervel laat dus heel iets anders zien. Diagnose: scoliose.

Er zijn mensen die hiervoor een zeer intensieve operatie en langdurig herstel nodig hebben. Gelukkig is dat bij mij nog niet het geval, en zou het met intensieve behandeling na een paar weken of maanden beter moeten worden.

De foto links is een zijaanzicht van m`n rug. Deze foto laat zien dat de wervels wel goed op elkaar aansluiten en niet uit het loot staan. Dat is mooi nieuws.

Ik ben benieuwd of en hoe snel ik verbetering in de situatie zal zien. Helaas slaat niet bij iedereen de behandeling aan. Mocht dat zo zijn dan zou dat niet zo best zijn…

Maar ik blijf positief. Doel is om tijdens het NK Baan in december weer een degelijk niveau te halen. Onderweg naar het NK zal ik erg voorzichtig moeten zijn en goed moeten luisteren naar m`n lichaam.


Training weer hervat

februari 1, 2011 1 reactie

Sinds het afgelopen NK Teamsprint stonden de dagen voor mij in het teken van rust. Ook wel is lekker. De rustperiode werd echter tweemaal kort onderbroken.

Maandag 24 januari deed ik mee aan de finale van de Superpopulaires waar ik een tweede plek behaalde achter Matthijs Buchli en op de 250 meter reed ik een tijd van 13,88 seconden. Niet slecht na een week niet te hebben gefietst. Afgelopen zaterdag reed ik het Clubkampioenschap op de baan welke ik voor de derde maal wist te winnen.

Een van de redenen waarom ik twee weken niet mocht trainen, was m`n rug. Afgelopen juli was ik tijdens de krachttraining op Papendal door m`n rug gegaan (diagnose spit) en sindsdien is de pijn nooit verdwenen. Richting het NK Baan eind vorige jaar werd de pijn steeds erger en was het bijna geen doen meer.

In de afgelopen twee weken voelde ik dat m`n rug steeds minder pijnlijk werd en zag ik het weer positief in. Gisteren de training weer hervat met een rustig duurtraining. Vanochtend ging ik weer voor een check naar de fysio, en daar bleek dat het absoluut niet goed stond met m`n rug. M`n rug stond scheef en niet in balans. Dit verzorgt ook de constante pijn in m`n linkerkuit. Volgens de fysio zou ik een hernia kunnen krijgen als ik mijn  trainingarbeid niet zou veranderen.

Geen leuk nieuws dus. Na het fysio bezoek ben ik meteen met de tips aan de slag gegaan in het krachthonk. Voorlopig geen zware arbeid op dat gebied.

Komende maand zal in het teken staan van vele duurtrainingen waarbij een trainingskamp in Spanje tot de mogelijkheid behoort. Hier zal ik een basis opbouwen die ik rest van het seizoen hard nodig zal hebben. In maart is mijn eerste wedstrijd weer, het NK Omniun.

Officieus NK Teamsprint

januari 15, 2011 Plaats een reactie

Vandaag werd het officieus NK Teamsprint verreden. Waarschijnlijk was de deelname van slechts 3 teams te danken aan het feit dat de wedstrijd compleet werd ondergesneeuwd door de Junioren Interland. Daarnaast zijn de mannen van het nationale team natuurlijk ook vandaag net afgereisd voor de Wereld Beker in Peking.

Maar Track Sprint Team Alkmaar stond wel aan de start, dit keer zonder Hylke van Grieken die met de nationale selectie naar Peking is gegaan. Maar wel met Yorick Bos, Michiel Spannemaker en Dempster Wintersberger.

Spannemaker deed de opening in 19,02 seconden, op een paar honderdste na geen persoonlijke record. Ikzelf nam de 2e ronde voor m`n rekening in 14,41 seconden. 0,4 seconden boven m`n PR, maar wel bijna 0,3 seconden sneller dan dat ik in november reed. Dempster, gespecialiseerd in de start is, nam de 3e ronde voor zijn rekening en reed een slotronde van 16,2. Totaal komt dit op 49,6 seconden.

Hoewel het geen geweldige race was, hebben de mannen van Track Sprint Team Alkmaar alles uit de kast gehaald om het maximale uit zichzelf te kunnen halen, en dat is gelukt. Het team was het beste van de drie startende formaties.